GENGES

Ekosistema baten elikasarea ulertzea, harrapari-harrapakin harremanak aztertuz, funtsezkoa da ekosistemen ereduak behar bezala aplikatzeko. Eredu horiek lagungarriak izan daitezke ekosistemak arrantza bezalako ustiapen-sistemen aurrean izan ditzakeen erreakzioak aurreikusteko eta arrantza-stocken egoerari buruzko iragarpen fidagarriak egiteko.

Era berean, espezie bereko azpipopulazioen arteko konektibitate-maila ezagutzea ere garrantzitsua da baliabidea behar bezala kudeatzeko; izan ere, horri esker zehaztu daiteke komenigarriagoa ote den azpipopulazioak, errute-eremuak eta bestelako unitateak bereizita kudeatzea.

Azkenik, dibertsitate taxonomikoa eta genetikoa ezagutzea funtsezkoa da klima-aldaketak edo jarduera antropogenikoek eragindako aldaketak ebaluatzeko eta arrantza-stocken bilakaeraren iragarpena hobetzeko.

Ozeanoan dauden espezieak identifikatzeko ikusizko taxonomia erabiltzea prozesu neketsua da, eta ez du aukerarik ematen espazio- eta denbora-eskala desberdinetako lagin ugari aztertzeko. Gainera, ez da eraginkorra organismo urriak direnean edo begi hutsez hautemateko zailak direnean. Ingurumen-DNAren (eDNA) teknikek —ur-zutabean dagoen DNA metabarcoding bidez sekuentziatzean oinarrituta— lagin ugari aldi berean aztertzeko aukera eman dezakete, espezie jakin batzuen presentzia haiek zuzenean ikusi beharrik gabe hautemateko.

Erronka:

• Merkataritza-intereseko arrainen harreman trofikoak aztertzeko metodo genetikoak garatzea eta aplikatzea.
• Merkataritza-intereseko espezieen populazio-dinamika zehaztea (legatza, hegalaburra eta berdela).
• Ingurumen-DNAren metodoa garatzea eta aplikatzea, biodibertsitatea zehazteko.

Finantzaketa