WIND-ERA – Itsas parke eolikoen arrisku ekologikoaren ebaluazioa

Zer da?

WIND-ERA itsas parke eolikoetan arrisku ekologikoak ebaluatzeko tresna bat da. Zientzia-ebidentzietan oinarrituta, aerosorgailuek itsas ekosistemaren osagaietan dituzten inpaktuak bistaratzea eta aztertzea ahalbidetzen du.

Nola funtzionatzen du?

WIND-ERA proiektu-garatzaileek, aholkulariek eta itsas espazioaren plangintzako agintariek erabiltzeko diseinatuta dago. Bere helburu nagusiak hauek dira:

• Arrisku espezifikoak ebaluatzea: itsas turbina eolikoekin lotutako ingurumen-arrisku zehatzak aztertzea garapenaren fase desberdinetan (instalazioa, ustiapena eta desmuntaketa).
• Inpaktuak aurreikustea: elementu ekologiko sentikorretan izan daitezkeen ondorioak aurreikustea, hala nola hegazti eta saguzarren talka-arriskua, itsaspeko zaratak itsas ugaztunetan eta arrainetan duen eragina.
• Zonifikazioa babestea: Itsas Espazioaren Plangintzarako (IEP) beharrezkoa den ingurumen-arriskuari buruzko informazioa eskaintzea, itsas eolikoaren garapenerako identifikatutako eremuak kontserbazio-helburuekin bateragarriak direla bermatuz.

Onura nagusiak

1. Ingurumen-arriskuaren prebentzioa eta kudeaketa proaktiboa

• Identifikazio goiztiarra: proiektuaren hasierako faseetan (plangintza eta diseinua) arrisku ekologiko kritikoenak identifikatu eta lehenesteko aukera ematen du, eraikuntza-kostu handiak sortu aurretik.
• Diseinu jasangarria: diseinutik bertatik arintze-neurriak hartzea errazten du (adib. zimendu-mota hautatzea, kable-ibilbideak, zarataren kudeaketa), proiektuak berez ingurune itsasarekiko errespetutsuagoak izan daitezen.

2. Izapidetzea bizkortzea eta sinplifikatzea

• Baimenen arintzea: zientzian oinarritutako arrisku-ebaluazio garden bat eskainiz, ingurumen-ziurgabetasuna murrizten da, eta horrek administrazio-baimenak eta ingurumen-lizentziak lortzeko prozesua azkartu dezake.
• Erregulazio-onarpena: nazio eta nazioarteko ingurumen-legeria betetzen dela frogatzeko oinarri sendoa eskaintzen du, proiektuaren onarpen instituzionala indartuz.

3. Inbertsioaren optimizazioa eta kostuen murrizketa

• Atzerapenen murrizketa: ingurumen-arriskuak aurreikusi eta arintzean, Ingurumen-Inpaktuaren Ebaluazioaren (IIE) edo eraikuntzaren fasean sor daitezkeen atzerapen garestiak edo behartutako diseinu-aldaketak saihesten dira.
• Kokalekuen hautaketa: ikuspegi ekologikotik egokiena den kokalekua hautatzen laguntzen du, ondorengo gatazka legal garestiak edo ingurumen-konpentsazioan inbertsio handiak minimizatuz.

4. Gobernantza eta gardentasuna indartzea

• Itsas espazioaren plangintzari laguntza: itsas planifikatzaileei funtsezko datuak eskaintzen dizkie, habitat sentikorrekin eta espezie giltzarriekin gatazkak gutxituko dituzten itsas eolikoaren garapenerako eremuak zonifikatzeko.