Arrantza-monitorizazioko programak funtsezkoak dira itsas baliabideen kudeaketa eraginkorrerako, zientzialariei eta kudeatzaileei beharrezko datuak ematen baitizkiete bai aholku zientifikoak prestatzeko, bai arrantzaren kontrolerako eta zaintzarako. Aurrerapen teknologikoei esker, monitorizazio elektronikoa —arrantza-ontzietan instalatutako kamerak, GPSa eta sentsoreak barne— jarraipen eta kontrol hori hobetzeko gai den tresna gisa agertu da. Gaur egun, ordea, sistema horiek jasotako irudien bistaratzeak operadore baten esku-hartzea eskatzen du, eta horrek datuen eskuratzea eta prozesamendua moteldu egiten ditu.
Monitorizazio Elektronikoko Sistemak (MES) arrantzan erabiltzen diren teknologia aurreratuak dira, ontzietako jarduerak denbora errealean edo modu atzeratuan erregistratu, gainbegiratu eta aztertzeko. Sistema horiek bideo-kamerak, sentsoreak, GPSa eta datuen analisirako softwarea konbinatzen dituzte, harrapaketei, arrantza-jarduerari eta araudia betetzeari buruzko informazio zehatza emateko.
Sistema horiek ontzian dauden behatzaile humanoen alternatiba eraginkor eta osagarria dira, kostu operatiboak murriztuz eta arrantza-kudeaketa jasangarrirako funtsezko informazioaren bilketan eraginkortasuna hobetuz.
Gaur egun lortutako emaitzek oraindik ez dute zientzia-monitorizaziorako eta arrantza-kontrolerako tresna gisa modu eraginkorrean aplikatzeko behar den sendotasuna. Hala ere, kamera estereoskopikoen erabilera bezalako neurriak ezartzen ari dira, 3D puntuen hodeiak sortzeko eta arrainaren ikusgai ez dagoen zatia berreraikitzeko, horrela neurketak osatuagoak izatea ahalbidetuz.
Sektoreak: 4.0 Teknologia, Arrantza eta akuikulturako sektorea
Ikerketa lerroak: Arrantza eta akuikultura eraginkorra eta jasangarria, Digitalizazioa, Ekonomia urdina
Ikerketa-azpilerroak: Arrantzarako teknologiak, Arrantzaren kudeaketa jasangarria