Dragatze-materialak zorrotz kudeatu behar dira itsas ingurunean inpaktuak saihesteko. Itsas-lehorreko Jabari Publikoko (DPMT) uretan berriro kokatzeak karakterizazio osoa eskatzen du —fisikoa, kimikoa, biologikoa eta ekotoxikologikoa—, ingurumen-segurtasuna eta indarreko araudia betetzea bermatzeko. Erronka zen metodologia sendo eta eguneratuak aplikatzea material horiek behar bezala aztertzeko eta Euskadiko portu estrategikoetan erabaki-hartzea babesteko.
AZTIk protokolo integral bat ezarri zuen, Dragatze-materialaren Karakterizaziorako eta DPMTko Uretan Berriro Kokatzeko Jarraibideetan (Itsas Estrategien Batzorde Interministeriala, 2021) oinarritua. Lanak honako hauek barne hartu zituen:
Lagin-bilketa eremuan, irizpide ordezkatzaile eta kontrolatuak jarraituz.
Laborategiko analisi fisiko-kimikoak, biologikoak eta ekotoxikologikoak, teknika aurreratuak aplikatuz kutsatzaileak, granulometria, materia organikoa, bioakumulazioa eta itsas organismoetan izan ditzaketen ondorioak ebaluatzeko.
Datuen tratamendua eta interpretazioa, materialak sailkatzeko eta ingurumenaren ikuspegitik egokiak diren kudeaketa-aukerak definitzeko.
Ikuspegi oso batek lotutako arriskuak zehaztasunez baloratzeko eta berrikokapen seguruak proposatzeko aukera ematen du.
Bilboko eta Pasaiako Portu Agintaritzen dragatze-materialen karakterizazio zehatza.
Kudeaketa-ingurumeneko gomendioak, ebidentzia zientifikoan oinarrituak eta Espainiako zein Europako araudira egokituak.
Segurtasunaren, trazabilitatearen eta jasangarritasunaren indartzea dragatze- eta berrikokapen-eragiketetan.
AZTI portu- eta kostalde-eremuetako sedimentuen ingurumen-kudeaketarako bazkide tekniko fidagarri gisa sendotzen duen proiektua.
Sektoreak: Itsas eta portu-azpiegiturak
Ikerketa lerroak: Itsaso eta kostaldeko ingurumen-kudeaketa
Ikerketa-azpilerroak: Itsas inguruneko ingurumen-inpaktua eta zaintza