Atun-izoztaileen kasuan, ohikoa da marrazo gazteen harrapaketa. Maiztasun txikiagoz bada ere, mobulidoekin izandako noizbehinkako interakzioak ere dokumentatu dira. Espezie horiek sentikortzat edo kalteberatzat katalogatuta daude, produktibitate biologiko txikia dutelako eta arrantza-jarduerek eragindako hilkortasunarekiko sentikortasun handia dutelako.
Espezie sentikor horiek itsasora itzuli behar dira beren bizi-zikloa garatzen jarraitu ahal izan dezaten, ahal den neurrian populazio horiengan eta ekosistemetan arrantzak duen inpaktua minimizatuz.
AZTIk, atun-sektorearekin lankidetzan, espezie kalteberak modu seguruan askatzeko tresnak garatu ditu. Arrapala edo hopper bidez hornitutako sistemek erraztu egiten dute nahi ez diren espezieak itsasora itzultzeko prozesua, haien manipulazioa eta estresa murriztuz, arrantzaleen segurtasuna hobetuz eta askatutako aleen biziraupen-tasa handituz.
Oro har, emaitzek honako hauek erakusten dituzte:
Jardunbide egokien eragin positiboa: askatzeko gailuen eta manipulazio-protokolo hobetuaren ezarpenak nabarmen handitzen du askapen ondorengo biziraupena cerko-arrantzan harrapatutako jaquetoiaren kasuan, arrantza-mareetan harrapatu eta askatutako marrazoen %50erainoko biziraupen-tasak lortuz.
Arrakastan eragiten duten faktoreak: tripulazioaren esperientziak eta ontziaren egokitzapen estrukturalek —hala nola arrapala edo hopper instalatzeak— aleen hilkortasuna murrizten lagundu dute ontzian bertan, eta askatutako marrazoen egoera fisiologikoa hobetzen dute.
Erronka operatiboak: ontziaren ezaugarriek eta operatibak, baita lerrokatze estrukturaleko arazoek ere, agerian uzten dute ontzi bakoitzerako berariazko irtenbideak garatzeko beharra.
Sektoreak: Arrantza eta akuikulturako sektorea
Ikerketa lerroak: Arrantza eta akuikultura eraginkorra eta jasangarria, Ekonomia urdina
Ikerketa-azpilerroak: Arrantzaren kudeaketa jasangarria, Itsas espezie eta habitatak kontserbatzea eta leheneratzea